مستندخوانی - باب دوم؛ دیدن و ندیدن، یا در آداب چگونه دیدن

مستندخوانی – باب دوم؛ دیدن و ندیدن، یا در آداب چگونه دیدن

باب‌هایی از تجربه‌ورزی در سینمای مستند نوشته: ابراهیم سعیدی نژاد   ــ تصاویر ذهنی برای باورهای عینی ــ   پشت دستمال تاریک ــ تصویرخوانی یک تاریکی کودکی برای من همیشه پر رمز و راز ترینِ زمان‌ها بوده است. گاه اتفاق می‌افتد در یک زمان و مکان بخصوص ــ که بیشتر، وقت‌های عکاسی یا وقت حضور در لوکیشن‌های ضبط هست ــ ساعت‌ها کودکی را که در گوشه‌ای مشغول بازی ست زیر…

ادامه مطلب…

Share

مستندخوانی – باب یکم؛ گل سفید شیپوری یا در آداب شنیدن

مستندخوانی – باب یکم؛ گل سفید شیپوری یا در آداب شنیدن

باب‌هایی از تجربه‌ورزی در سینمای مستند نوشته: ابراهیم سعیدی نژاد زال ــ اسطوره‌ای با یک گل سفید در گوش در دوران کودکی، خاطرم هست همیشه در پیاده‌روهای شلوغ شهر ــ وقت برگشتن از مدرسه و نه رفتن که با کرایه می‌گذشت ــ آدم‌هایی بودند که کپه کپه دور هم جمع می‌شدند و قمار می‌کردند، یکی کارت‌هایی را در دست می‌چرخواند، بُر می‌زد و روی زمین پهن می‌کرد و بعد دیگران…

ادامه مطلب…

Share

اونجا فیلم من بدون من چه جوریه؟

اونجا فیلم من بدون من چه جوریه؟

یادداشت فرشته پرنیان به مناسبت نمایش فیلمش در سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران وقتی اسامی فیلم‌های منتخب جشنواره فیلم کوتاه تهران اعلام شد، به‌عنوان فردی فعال درزمینهٔ فیلم کوتاه یا حداقل علاقه‌مند، کنجکاو شدم تا از نتیجه مطلع بشم. بعضی فیلم‌ها رو ندیده بودم و بعضی‌ها رو توی جشن خانه سینما دیده بودم و به نظرم آشنا می اومدند و بین همه اون‌ها، یه فیلم از همه آشناتر بود،…

ادامه مطلب…

Share

مثل تارکوفسکی که «آینه» را ساخته بود

مثل تارکوفسکی که «آینه» را ساخته بود

با احترام برای آندری تارکوفسکی و فیلم «آینه» نوشته: ابراهیم سعیدی نژاد اگر بخواهم به خاطر بیاورم که سینما را، با این شکل و شمایلی که دوست دارم و می‌بینم از کجا یاد گرفتم – بدون تأثیری که از پدرم به‌واسطه شغلش که فیلم‌سازی بود، از اولین روزهای کودکی گرفته بودم – باید بدون تردید بگویم از «تارکوفسکی» و فیلمی به نام «آینه». خوب یادم هست در روزهای دوری که…

ادامه مطلب…

Share

درس‌هایی که پس می‌دهم

درس‌هایی که پس می‌دهم

دیدن: منفی‌ها را می‌بینم. منفی‌ها سرشار از تعارض و بارهای دراماتیک هستند. مثبت‌ها به‌سادگی طراحی می‌شوند، ولی تنش‌ها سخت‌اند. چیزی برای نطفه داستانم جذاب است که بر روی ذهنم خط می‌اندازد. برای درام آدم‌های کامل حوصله‌برند. آدم‌هایی که مسائل بزرگ اخلاقی، ذهنی یا جسمی دارند، جنس کارِ ما هستند. معمولاً برای همین است که هیچ‌وقت آرام و قرار نداریم و قابلمه ذهنمان همیشه می‌جوشد. ما فقط منفی‌ها را جذب می‌کنیم!…

ادامه مطلب…

Share